Terug in Buenos Aires!

We zijn terug in Buenos Aires. Gisteren, zaterdag 26 april, vroeg uit de veren. Ons vliegtuig vertrok om 9.00 vanuit Cuzco. We vlogen met Aerosur, en dat bleek achteraf een hele goede airline. Rond 10.00 kwamen we aan in La Paz. We moesten allemaal het vliegtuig uit en door de douane. Ze houden hier enorm veel van nutteloze checks, dit was er ook weer een. Een rondje door de security en weer hetzelfde vliegtuig in. We hadden ondertussen wel een lekkere lunch gehad in het vliegtuig. Na wederom een uurtje vliegen en een lekkere snack in een hartstikke modieus papieren draagtasje kwamen we aan in Santa Cruz de la Sierra. Nou, zaten we opeens in een subtropisch klimaat in Bolivia! 30 graden en een hoge luchtvochtigheid. In deze stad moesten we zien te overnachten, aangezien de vlucht naar Buenos Aires pas de volgende dag vertrok. Eerst maar met de transferbus naar het centrum. Na wat smoezelige hotels te hebben onvergeslagen kwamen we uiteindelijk terecht in een hotel dicht bij het centrum (Fedora werd eerst nog besprongen door een bizar, groot insect, dat beest moet ik nog even google´en). Het hotel had een zwembad, dus eerst een frisse duik en daarna even de stad in om wat te eten. Santa Cruz is echt een niet-Boliviaanse stad. De restaurants zijn hier duur en iedereen rijdt in een SUV (4x4). Een mooi centraal plein met een grote kerk. ´s avonds ook nog even een markt bezocht. Duur (niet voor ons, haha), maar wel lekker gegeten bij een Italiaans restaurant. De volgende dag (vandaag dus), vertrok ons vliegtuig om 10.45 naar Buenos Aires. Eerst met de taxi naar het vliegveld, de man van het hotel ging ook gezellig mee in de taxi (dat soort dingen schijnt normaal te zijn in Bolivia). Op het vliegveld was er lichte chaos. Er vertrokken 3 Aerosur vluchten dicht op elkaar en het inchecken ging echt ontzettend traag. Na echt een hele strenge check bestaande uit een paspoortcheck door een Interpol mannetje en het checken van de handbagage (drugs) door een hele strenge mevrouw (alles uitpakken), zaten we uiteindelijk in het vliegtuig. 15 minuten voor vertrek moest Senora Fedora Cairo zich melden bij de ingang van het vliegtuig......duh....bleek een drugshond een beetje opgewonden te zijn bij mijn rugzak (hij is mooi, een echte Nomad 70 liter, zoals je kunt zien op de foto). Dus onder het toezien oog van een aantallen mannen met geweren en een (aardige) controleur, moest het slot van de transportzak en lekker alles weer uitpakken.....Ik was wel een beetje ongerust want wist dus niet wat er aan de hand was. Gelukkig kwam Fedora weer terug en kon dit wilde verhaal aan mij uit de doeken doen. Na weer een lekkere lunch (echt een aanrader dat Aerosur EN mooi stewardessen!), kwamen we dan na 2 en een half uur vliegen aan in Buenos Aires, ofwel: de civilisatie. En ja hoor, er stond weer een drugshond bij de bagageband.....ik heb echt nog nooit zoveel checks gehad. Mijn paspoort staat ook vol met stempels. Nu dus weer lekker hier in Buenos Aires. Ma heeft een nieuwe matras gekocht, dus dat wordt nog lekkerder slapen. Het was een fantastische reis, het Noorden van Argentinie is echt schitterend. Bolivia is qua cultuur echt zwaar pet, die vrouwen met de kinderen op de rug in gekleurde zakken mogen van mij gestolen worden. Dat is gewoon net als in Nederland een vrouw achter de kinderwagen, maar dan 100 jaar terug, heeft niks met cultuur te maken, een achtergebleven land waar geen verbetering in zit. De natuur is echter SPECTACULAIR, ongelooflijk verlaten plekken met schiterrende meren en vulkanen en natuurlijk het ongelooflijke zoutmeer bij Uyuni. Copacabana en het Titicacameer waren een verademing in Bolivia. Peru en met name het hele Inca verhaal is als een droom. Macchu Pichu is haast onwerkelijk. Een ongelooflijke plek op aarde. Nu gaan we lekker uitrusten en genieten van Buenos Aires. Ikzelf wil nu heel graag een keer naar Montevideo in Uruguay (hier dichtbij), dus dat staat nog op het programma evenals (nou ja, ik val in herhaling) de Iguazu watervallen.

Laatste dag in Cuzco!

Zo, we hebben ons net af laten zetten bij een internetcafe vlakbij ons hotel (Cusi Wasi). Er rijden hier in Cuzco tientallen kleine taxitjes rond. Als een idioot rijden ze door de kleine (vaak eenrichtingsweggetjes) door Cuzco. Op 23 april zijn we druk geweest met het vinden van een vlucht van Cuzco naar Buenos Aires. Na diverse reisbureautjes afgelopen te zijn, vonden we er een met een goede prijs. Probleem hier is dat er alleen met VISA creditcard betaald kan worden. Dus op naar de pinautomaat om te pinnen. Helaas zat ik aan mijn limiet voor pinnen in het buitenland en wilden we naar een bank gaan om ´even´ met mijn Mastercard creditcard geld te halen. Nou, dat is nog niet zo makkelijk in dit achtergebleven gebied. Het is hier supertoeristisch, maar we moesten 3 banken langs om er uiteindelijk een te vinden die Mastercard accepteerde. Maar goed. Feit is nu dat we tickets hebben! We vliegen morgen (27 april) om 9.00 uur van Cuzco naar La Paz (schijnt een leuk vliegveld te zijn om te landen, aangezien het op 4000 meter hoogte in de bergen ligt). Vervolgens een korte stop waarna er doorgevlogen wordt naar Santa Cruz in Bolivia (er wordt gezegd dat dit een stad is die niet in Bolivia past, veel dure winkels etc.). We blijven 1 nacht in Santa Cruz en vervolgens vliegen we op 28 april naar Buenos Aires.
Maar goed, het belangrijkste van alles: gisteren het werkelijk adembenemende Macchu Pichu bezocht! Op 24 april met de trein naar Aguas Calientes, een geweldige treinreis, dwars door de Sacred Valley van de Inca´s. Enorme hoge groene bergen met her en der Inca ruines langs het spoor. Langs een wilde rivier kwamen we uiteindelijk terecht in het kleine dorpje Aguas Calientes. De ideale startplaats voor een bezoek aan Macchu Pichu. Het ligt ingesloten tussen groene bergen in een zeer vruchtbaar landschap. De treinreis duurde ongeveer vier uur. We waren vertrokken om 6.50 (aaargggghhh), dus we kwamen aan rond 11.00. We werden meteen aangevallen door allerlei gasten die hotels aanboden. Een hotel zag er goed uit en we besloten op het aanbod in te gaan. Was inderdaad een prima hostel, niks mis mee. Dezelfde dag zijn we meteen op zoek gegaan naar tickets voor de bus naar Machu Picchu en natuurlijk de toegangstickets. Alles is hier op toerisme ingesteld, dus alle prijzen zijn in dollars. Vroeg naar bed, want de volgende dag wilden we rond 6.00 met de bus naar Machu Picchu. 25 april was dan de grote dag. Rond 6.00 stapten we in een elektrische Mercedes bus die ons via een geweldige route met vele bochten uiteindelijk bij het nationale park bracht. Ik moet zeggen dat woorden wel een beetje te kort schieten. Deze plek is echt ongelooflijk. We waren mooi op tijd om de wolken over deze mysterieuze stad te zien trekken. Eerst was alles gehuld in wolken, maar in de loop van de ochtend trokken deze weg en dat was werkelijk een niet te beschrijven spektakel. Men heeft nooit echt kunnen achterhalen wat Macchu Picchu precies is en wat er met de Inca´s is gebeurd die er geleefd, gewoond of gebeden hebben. Ze zijn nu nog volop bezig met opgravingen en herstelwerkzaamheden, maar deze plek heeft echt iets magisch, een perfekt einde van onze reis. Ik besloot om de grote berg aan de rand van de stad te beklimmen. Na anderhalf uur stond ik bovenaan de top en had een fantastisch uitzicht over de stad en de groene valleien er rondom heen. Eigenlijk moest ik nog wat hoger klimmen, maar dat zag er allemaal niet echt veilig uit. Bij de start van de klim krijg je ook een nummer en moet je je handtekening zetten. Als je dan weer terugkomt moet je uitchecken. Aan het eind van de dag kunnen ze dan zien of er mensen missen, dan moeten ze op zoek. Er mogen ook maar 400 mensen per dag de berg op. De zon was inmiddels volop doorgebroken en de meute toeristen kwam goed op gang (veel mensen gaan ´s morgens met de trein en ´s middags weer terug, gelukkig hadden wij gekozen voor een overnachting in Aguas Calientes om het geweldige schouwspel van wegtrekkende wolken vroeg in de morgen te kunnen zien). Met de kaart in de hand, de belangrijkste plekken bezocht en vervolgens rond 14.00 de bus terug naar Aguas Calientes te nemen. Nog snel wat souvenirs gekocht om de toeristische markt en vervolgens lekker op het terrasje bij het treinstation gezeten, wachtend op de trein van 17.00. Rond 21.00 waren we weer terug in Cuzco. Het laatste stuk met de trein gaat ontzettend traag (zig-zag de berg af), dus we besloten 1 station eerder uit te stappen en de bus te nemen (scheelt 3 kwartier). Snel even de stad in om wat te eten en vervolgens lekker naar bed. Vandaag doen we het rustig aan, we hebben lekker geslapen en zijn even de stad ingeweest om de 12 hoekige Inca steen te bekijken en hebben gelunched bij de Inka-Hut (een goed, leuk, klein restaurantje). Nu dus terug naar Buenos Aires, een paar dagen rust en dan naar Las Cataratas de Iguazu.

We zijn in Peru

Op het moment zitten we in een internetcafe in Cuzco, Peru. Ook wel de navel van het Inca rijk genoemd. We hebben allebei een flinke kou opgelopen tijdens de jeepsafari in Uyuni (zoutvlaktes). Eergisteren (zondag 20 april), hebben we vanuit Copacabana een boottocht gemaakt over het Titicacameer naar het Isla del Sol (Eiland van de Zon). Het is ook mogelijk om op het eiland te overnachten en zodoende meerdere Inca ruines te bezoeken. Ons leek dat echter niet de moeite waard en deze toch bracht ons in ieder geval naar de Inca trappen en de tempel van de Zon (de rest is voor het merendeel een hoop stenen). Gisterenmorgen zouden we om 10.30 met de bus naar Cuzco vertrekken. Er was echter een probleem met de bus en zodoende konden we met een ander busje pas om 13.30 weg. Eerst met een klein busje naar de grens met Peru, vervolgens overstappen in een grote bus naar Puno, en tenslotte met een bus naar Cuzco. We hebben veel busritten gemaakt hier, maar dit was wel een hele erge. Bolivia en Peru lopen echt tientallen jaren achter op Europa en ook op Argentinie. Alles stinkt hier, de steden zijn echt krottenwijken. Aan de grens is het een en al formaliteiten en ook onderweg zijn er allerlei zinloze controles. We zijn blij dat we La Paz (Bolivia) en Puno (Peru) overgeslagen hebben. Copacabana en Cuzco zijn wel leuke steden. Je hoort altijd verhalen over die arme Bolivianen, maar daar trappen wij niet meer in. Deze mensen willen gewoon niet anders leven. Fedora en ik waren echter wel geschokt door Peru, de steden waar we langs kwamen met de bus, echt niet normaal. De huizen zijn niet af, iedereen eet op straat, overal zwerfhonden en vuilnis. Toppunt was toch wel tijdens de busstop in Peru. De lokale vrouwen stappen uit, rok omhoog en even lekker plassen naast de bus (gelukkig lag ik te slapen, ik kreeg echter een uitgebreid verslag van Fedora). Ook slepen ze alles mee in de bus, we wisten dat dit zo was, maar het is toch vreemd om te zien. Okay, na deze slopende busritten (ook de overstappen verliepen chaotisch) kwamen we gisterenavond rond 22.15 aan in Cuzco. Gelukkig hadden wel al een hotel gereserveerd en we konden zo de taxi in naar...later meer...we moeten kaartjes kopen voor de trein naar Macchu Pichu!!!!!!!! Okay, de tickets zijn gekocht! Een gedoe, normaal kun je dit online doen, maar eerst kregen we een out-of-time melding, vervolgens was er geen beschikbaarheid, en toen het eindelijk leek te lukken......moest er met VISA betaald worden....duh. Dus op naar het station en daar uiteindelijk de tickets gekocht. We vertrekken hier op 24 april, vroeg in de morgen. Rond 11.00 (treinreis van 4 uur) hopen we in Aquas Calientes aan te komen. Op 25 april nemen we dan heel vroeg de bus naar Machu Picchu. In de middag keren we dan via bus en trein terug naar Cuzco. Zoals het er nu uitziet vliegen we rond de 27ste via Lima of La Paz terug naar Buenos Aires, vandaar willen we dan nog een trip doen naar de watervallen van Iguazu.
Okay....even het verhaal weer oppakken......om 22.15 in de taxi naar het hotel. Snel een douche en naar bed.....we waren weer helemaal kapot (echt vakantie!). De eigenaar van het hotel is een Nederlander, haha, we hebben hem nog niet gezien. Vandaag hebben we ook (naast al het ge-internet), ook de Plaza de las Armas bezocht. Een schitterend plein met 1 grote kathedraal en een grote kerk. Het weer is helaas iets minder dan dat we gewend zijn. De temperatuur is goed, maar felle zon wordt afgewisseld met kleine regenbuitjes. We hebben vandaag ook maar even een drankje voor de keel gekocht, ik word maar niet beter. We zijn ontzettend moe, maar voldaan. Okay, tot zover......de ´e´ en de ´spatie´ werken niet goed op deze pc, dus het kan zijn dat er wat letters missen, haha.....

COPACABANA!!!!!!! nee, niet die stad in Brazilie, maar aan het schitterende Titicaca-meer in Bolivia.

We hebben een paar zeer vermoeiende dagen achter de rug. Een 3-daagse jeepsafari naar het zoutmeer bij Uyuni en naar de uithoeken van Bolivia, een zeer desolaat en ruig gebied met vulkanen, bergmeren, geisers. Je vertoeft constant op een hoogte van boven de 3500 meter met uitschieters naar 4 en 5 duizend meter, er doen zich dan verschijnselen voor van hoogteziekte. Algemene lamlendigheid, een constante hoofdpijn en misselijkheid. Ik had er de tweede dag van de safari last van en Fedora de laatste dag. Het was wel een ongelooflijke ervaring. De eerste dag vertrokken we met een jeep vanaf het reisbureau waar we de safari geboekt hadden. Onze groep bestond uit een Zwitsers stel, een Zwitserse jongen alleen, wij twee en natuurlijk de chauffeur (en technicus) en een eigen kokkin. We vertrokken rond 10.45 met twee jeeps (totaal 12 toeristen). De groep in de andere jeep bestond uit een stel hongaren, een stel canadezen en 2 Ierse meisjes. De eerste dag stond in het teken van het zout. Eerst een bezoek aan het treinenkerkhof van Uyuni en vervolgens op naar de zoutvlakte. Een geweldige ervaring, zonder zonnebril is alles hier schitterend wit. Het doet het meeste denken aan 1 grote sneeuw- of ijsvlakte. Eerst gestopt bij een markt waar allerlei artikelen die van zout gemaakt worden, werden verkocht. Ik en een andere toerist werden daar ook nog even bespuugd door een Vicuna (soort kale lama), geweldige beesten verder. Er werd gelunched op het Isla de Pescado (Viseiland, omdat het de vorm van een vis heeft), midden op het zoutmeer. De eerste nacht werd er overnacht in een zouthotel aan de rand van het zoutmeer. Bedden, tafels, stoelen en het hotel zelf gemaakt van zout. Heel apart. Omdat een en ander zo afgelegen is, is er maar een paar uur elektriciteit. Er was koffie of thee met koekes en daarna het zoutmeer op om de zonsonderdag te zien. Na een lekker diner, snel naar bed, want de volgende dag zouden we vertrekken om 7.30. Wij besloten met onze groep wat vroeger op te staan om de zonsopgang te zien. De tweede dag was een zware. Een enorme afstand afgelegd om zeer afgelegen bergmeren en vulkanen te zien. De zon scheen volop, maar er stond een koude wind (ivm de hoogte). De veelkleurige bergmeren met groepen flamingo´s gaven een haast surreele indruk. Onder Ook was er een actieve vulkaan op de grens van Chili en Bolivia. Onderweg werd er weer gelunched. ´s avonds kwamen we aan bij het tweede hotel. Echt een drama. Een soort varkensstal met 6 oude ziekenhuisbedden. Geen warm water en vrijwel geen elektriciteit. De wc´s waren buiten en zagen er niet uit. Het vriest hier in deze tijd zo´n 10 graden ´s nachts en Fedora en Martin moesten midden in de nacht naar de wc (niet blij). Ik voelde me aan het einde van de dag wat beroerd, maar heb gek genoeg goed geslapen op de zeer slechte bedden. Echt afzien werd de laatste dag....opstaan om 5.00, we zouden vertrekken om 5.30. Echt berekoud, niet normaal. Wel een supersterrenhemel. De laatste dag bracht ons naar de geisers van Sol de Manana. Fedora voelde zich beroerd en bleef lekker in de auto (deze dag reden we over de hoogste passen, tot aan 5000 meter), terwijl ik me samen met Martin (de Zwitserse jongen) tussen de rokende gaten in de grond begaf. En Japannner is twintig jaar geleden waarschijnlijk in zo´n gat gevallen, ze vonden alleen zijn fiets terug. Ook was er een door mensen gemaakte geiser. Een gat in de grond waar onder hoge druk stoom uit komt. Volgende stop was het natuurlijke thermale bad. Water van 30 graden. Wij besloten alleen even pootje te baden. Vervolgens was het op naar het meest afgelegen stuk van de safari. Het groene meer (Laguna Verde), dit zeer afgelegen meer ligt in een gebied vol met vulkanen. Daarna was het op naar de grens met Chile om het zwitserse stel af te zetten. Daarna gingen wij vrijwel in directe lijn terug naar ons startpunt in Uyuni (wel via een andere route, dus weer andere landschappen). Totaal vermoeid realiseerden we ons toch wel dat we hele bijzondere dingen hadden gezien. We hebben veel gefilmd en hebben veel foto´s, dus achteraf kunnen we het allemaal nog een keer meemaken zonder hoogteziekte of vermoeidheid. Goed.....op dit moment zitten we in het hartstikke leuke Copacabana aan het Titicaca meer in Bolivia (hoogstgelegen meer ter wereld). Dezelfde avond dat we terug kwamen van de safari hebben we om 20.00 de bus genomen naar La Paz. Na 11 uur over onverharde wegen , kwamen we aan in La Paz (de hoofdstad van Bolivia en tevens de hoogsgelegen hoofdstad ter wereld). We waren echt helemaal uitgeput en wilden uitrusten in La Paz. De stad sprak ons echter totaal niet aan, dus we besloten door te reizen naar Copacabana (dit was ook het oorspronkelijke plan, maar we waren zo uitgeput dat we er serieus over dachten om een nacht in La Paz te blijven). Een busrit van 4 uur (na eerst een korte taxirit door La Paz naar het andere busstation) bracht ons in Copacabana. Grappig was dat we in een bootje het Titicacameer over moesten steken (allemaal de bus uit, de bus op een soort transportsloep en wij op een klein bootje, vervolgens op de andere kust wachten op de bus en op naar Copacabana). Het is hier echt geweldig! Het titicaca meer is ongelooflijk mooi. De stad is gezellig met hartstikke leuke restaurants en ongelooflijk lage prijzen. We wilden wat luxer zitten, want we zaten echt aan het einde van onze kunnen (had ik dat al gezegd ;-)). In de stad, in het centrum vonden we een goed hotel, mooie kamer met een lekkere warme douche. We blijven hier minimaal twee nachten en willen morgen of overmorgen het Isla del Sol bezoeken. Een eiland midden in het meer waar de twee zonen van de Inca god geboren zouden zijn. vanuit hier (Copacabana) gaan we met een bus naar Cuzco, de hoofdstad van het Inca rijk. Daar gaan we dan onze reis afsluiten met een bezoek aan Machu Picchu.Er is nog zo en zoveel meer te vertellen. Al met al is het tot nu toe een geweldige ervaring. We hebben ontzettend veel mensen ontmoet en ongelooflijke dingen gezien. Ik realiseer me dat deze entry in de blog een beetje chaotisch is, maar we zijn echt ontzettend moe en ik kom tijd en woorden tekort om alles op te schrijven wat we meegemaakt hebben.Tot zover voor vandaag, we gaan zometeen lekker vis eten in de haven, die komt vers uit het meer en schijnt ontzettend lekker te zijn, daarna vroeg onder de wol. Morgen lekker ontbijten in het hotel en dan zien we wel wat de komende dagen verder brengen. We hebben waarschijnlijk voldoende tijd over om nog naar de Iguazu watervallen te gaan in Argentinie en misschien nog naar de provincie Cordoba. We willen kijken of we een vliegtuig kunnen pakken vanuit Cuzco, Peru naar Buenos Aires of Cordoba of Iguaza, of misschien met de bus naar Lima en van daaruit vliegen. Als we dezelfde route terug moeten, kost ons dat teveel tijd (we hebben er echt duizenden kilometers en tientallen uren in bus en trein opzitten). En we willen eigenlijk heel graag nog een keer naar de watervallen toe, dus we zien wel.

Bolivia

We zijn in Uyuni, Bolivia. Eergisteren (zondag 13 april) zaten we nog in Argentinie, in het plaatsje La Quiaca. We wilden ´s avonds wat eten, en na lang zoeken door de lelijke straten vonden we een soort omgebouwde garage. Het menu zag er wel goed uit. Volgens ons was het gewoon een huis, waarbij de vrouw des huizes gewoon ook voor de gasten kookte....nou ja, het smaakte goed en het koste niks. Maar wat een vreselijke plaats. Wel ontzettend lekker geslapen in het goede en goedkope hostel. Gisterenmorgen met de remis naar de grens van Argentinie en Bolivia. Ze gaan niet de grens over want dat mogen ze denk ik niet. Bovendien moeten er behoorlijk wat handelingen verricht worden. Eerst een paar stempels dat je Argentinie uitgaat. Vervolgens een formulier in vullen (naam, waarom ga je naar Bolivia, wat is je vervoer, wat is je beroep etc.etc.), weer een paar stempels. Dan een controle door een strenge grenswachter en vervolgens loop je gewoon Bolivia in. Je komt dan terecht in het plaatsje Villazon. Tientallen winkeltjes met elektronica,kleding,cocabladeren etc.etc. Verder ook een verschrikkelijk lelijke stad. We zijn nu twee dagen in Bolivia, en het is hier echt wel zo´n beetje derde wereld land. Ik zal er niet omheen draaien, de mensen die hier wonen zijn gewoon lui en traag, haha. We besloten naar het treinstation te lopen om de tickets voor de treinreis naar Uyuni te kopen. Na diverse keren gevraagd te hebben kwamen we aan bij het station, bevolkt door vele backpackers. Veel gekletst met een Zuid-Afrikaans stel (die vonden het wel erg handig dat Fedora Spaans kon). De trein zou vertrekken om 15.30 (het is hier trouwens een uur vroeger dan in Argentinie), we hadden dus nog een aantal uren en besloten op zoek te gaan naar een restaurantje. Voor een paar Euro hadden we een heel menu, smaakte supergoed. Tonijn met tomaat, een soort groentensoep,rijst met gehakt en fruit als dessert. De treinreis zelf was een hele ervaring. Door een bizar landschap, een soort Orient express ervaring. Er werd zelfs een merienda (lichte lunch) geserveerd in de restauratiewagen. Zoals gezegd ik had het gevoel dat ik op de Orient express zat. Onderweg werd er gestopt in diverse kleine plaatsjes. Fedora had samen met Omar (een Argentijn die we her er der op onze trip tegenkomen) even de laagste klasse in de trein bekeken en dat moest ik ook even zien. Wat een chaos zeg.....ik weet niet hoeveel kinderen, en iedereen zat uit bakjes te eten en uit het raam te spugen. Er zaten een paar verdwaalde toeristen tussen en ik kan je zeggen, die waren niet blij. Gelukkig zaten wij met een heel stel toeristen in de executive sectie (met dus een restauratiewagon, toiletten en verstelbare stoelen. De treinreis van 10 uur was verder echt een geweldige ervaring. Om 1.15 kwamen we aan in Uyuni en zie daar....CHAOS! De rugzakken van iedereen waren in het goederengedeelte gestopt en iedereen liep nummertjes te roepen terwijl de bagagehelpers ook nummers liepen te roepen. Fedora en ik stonden mooi vooraan, dus we hadden onze spullen na 10 minuten te pakken. Het werd wel even paniek toen de trein begon te rijden, hahaha....ach ja.

Iedereen was ontzettend moe en tijdens onze voorbereiding hadden we al gelezen over een goed hostel tegenover het station. Dat bleek inderdaad goed te zijn voor een goede prijs (we spraken vandaag de zuidafrikanen weer en die waren opgetrokken met een aantal Israeliers, zonder voorbereiding betekende dat midden in de nacht een lange taxirit door dit makkelijk te belopen stadje, een gestolen handbagage met alle papieren en geld een een te duur hostel). Het verbaast ons elke dag weer hoeveel backpackers onvoorbereid op reis gaan. Ze weten niet wat er te doen is in de regio, weten niks van prijzen, van tijden waarop de bus of de trein gaat etc.etc. Gelukkig hebben wij (met veel dank aan Fedora) alles goed voorbereid en zijn we nog geen grote verassingen tegengekomen. Okay, waarom zijn we in Uyuni? We hebben vandaag een 3-daagse jeepsafari geboekt naar het grootste zoutmeer ter wereld. Ook gaan we naar zeer afgelegen vulkanen en meren op de grens van Argentinie, Bolivia en Chili. We hopen flamingo´s te zien en een bad te nemen in een natuurlijke heetwaterbron. Verder zullen we geisers te zien krijgen en overnachten in een hotel gemaakt van zout. Het is allemaal heel alternatief, maar de safari´s schijnen zeer indrukwekkend te zijn. Verder hebben we vandaag de bustickets geregeld naar La Paz. We vertrekken vrijdagavond om 20.00 (dat wordt dus afzien, want we komen vrijdag ook terug van de safari). In La Paz hopen we meteen een bus te kunnen pakken naar Copacabana aan het Titicacameer, daar zullen we dan 1 of 2 nachten blijven om uit te rusten.

Goed, tot zover, ik heb vast wat dingen gemist, maar dat vul ik later wel aan. Nog 1 ding...het stikt hier van de Israeliers...er schijnt een of ander speciaal iets te zijn in La Paz.....

Uyuni is verder echt heel erg toeristisch, de prijzen zijn 3 keer zo hoog als normaal in Bolivia en ze proberen je overal af te zetten....BAH!!!! Morgen dus lekker naar de meest afgelegen plekken in Bolivia tijdens de jeepsafari en vervolgens zo snel mogelijk naar Copacabana! Oh, de elektriciteit viel net uit en er was net al een woordenwisseling tussen de eigenaar van het internetcafe en een toerist....snel weg hier, ik zal dit bericht snel publiceren.....er is nog meer te vertellen, maar dat horen jullie allemaal als we terug zijn, of anders vul ik mijn blog nog wel verder aan.

Op de grens van Argentinie en Bolivia

We zijn gearriveerd in La Quiaca, een klein (beetje smerig) stadje op de grens van Argentinie en Bolivia. Je kunt hier lopend naar Bolivia, naar het stadje Villazon, dat hebben we al zien liggen. Het lijk een beetje op een krottenwijk. Gisterenavond nog gegeten in Purmamarca, een duurder restaurant, maar het eten was niet echt beter, ze hadden allemaal moeilijke dingen op het menu staan, die uiteindelijk heel gewoon bleken. Wel mijn eerste Quilmes Stout (donker bier) gedronken, lekker. Gisteren nog vergeten te melden dat ik mijn eerste coca-blaadje geproefd heb. Cocabladeren worden hier gekauwd om hoogteziekte te bestrijden (alhoewel ik mij afvraag of ze er hier ook niet een beetje verslaafd aan zijn). Fedora had gisteren tijdens de rit naar de zoutvlake wel wat last van misselijkheid en duizeligheid, maar dat kan ook gekomen zijn door de vele bochten. Goed, vanmorgen dus rond 10.45 vertrokken vanuit Purmamarca. We wilden een tussenstop maken in Tilcara, maar we bekeken het zo eens vanuit de bus en dachten......nou nee. Dus een ticket gekocht bij de buschauffeur zodat we door konden reizen naar Humahuaca (geweldig he die Indiaanse namen). Daar kwamen we rond 12.45 aan en dat bleek een leuk stadje te zijn. Meteen geinformeerd naar een bus naar La Quiaca, die zou rond 14.45 gaan, dus meteen de tickets gekocht en het stadje ingelopen.Ideaal is dat we onze grote rugzakken achter kunnen laten op het busstation (bewaakt). De prijzen zijn hier (in Humahuaca) nog lager dan in de vorige stadjes en steden die we bezocht hebben. 2 empanadas en een stoofpot van lamavlees voor 10 pesos (dat is 2 euro). Fedora besloot tot een salade. Na deze lunch nog even wat souvenirstalletjes bekeken en vervolgens met de bus naar La Quiaca. Het instappen was een beetje chaos. Er waren geen gereserveerde stoelen, dus iedereen stond maar wat en liep van voor naar achter, ook nog een aantal dames aan boord die drankjes en eten probeerden te verkopen.Uiteindelijk kwam Fedora naast een lokale vrouw te zitten waarmee ze lekker gebabbeld heeft. Ik zat een stoel schuin achter haar en besloot te genieten van het aparte landschap dat voorbij trok. Rond 17.00, na een rit door de hooglanden hier, met enkele tussenstops, kwamen we dus aan in La Quiaca. Het lijkt hier wel het einde van de wereld. Alles is dicht (het is zondag) en alles ziet er vervallen uit. Op het busstation al wel de eerste traditionele klederdracht van Bolivia gezien....kleine vrouwtjes met enorme gekleurde tassen op de rug en een ietwat vreemd hoog bolhoedje op. We besloten om de rugzakken op te binden en het stadje in te lopen op zoek naar een hostel. We hadden geluk, na een paar minuten vonden we een perfekt hostel. Wederom een kamer met een eigen douche en toilet.Alles hartstikke nieuw en een hele aardige gastvrouw. De prijs.....40 pesos voor 2 personen per nacht (8 Euro). Morgenvroeg willen we de oversteek maken naar Bolivia, waarschijnlijk per taxi. Als alles volgens plan verloopt zitten we om 14.30 in de trein naar Uyuni (in de duurste klasse, anders heb je een lama of een geit op schoot, geintje), maar wel in de duurtste klasse....het leven is hier gewoon anders en men sleept van alles mee, en voor ons zijn de prijzen in Bolivia echt extreem laag. Het is het armste land in Zuid-Amerika. Nogmaals, als alles volgens plan verloopt komen we dinsdagmorgen rond 1.15 (in de nacht) aan in Uyuni. We willen de eerste nacht verblijven in een hostel tegenover het station. Daarna willen we vanuit Uyuni de 3 of 4-daagse safari doen naar het landschap met de vulkanen en de meren met flamingo´s en natuurlijk de grootste zoutvlakte ter wereld! Okay, tot zover....we gaan zo eens kijken of we een restaurant kunnen vinden dat open is (anders vangen we zelf wel een lama of desnoods een zwerfhond).

Het prachtig gelegen Purmamarca

We zijn nu in het schitterend gelegen Purmamarca. Een wild west stadje in het natuurgebied 'Quebrada de Humahuaca´, een weg dwars door een schitterend vallei.
Gisteren zijn we om 10.15 vertrokken uit Salta. Rond 13.15 kwamen we aan in San Salvador de Jujuy, de hoofdstad van de provincie Jujuy. Het enige dat we daar wilden zien was de centrale plaze met een mooie kerk en het parlementsgebouw waar de oudst bewaard gebleven vlag van Argentinie te zien is. Terwijl ik op de backpacks pastte, ging Fedora op zoek naar een bus die ons naar onze volgende stop zou bregen (Purmamarca). Er bleek een bus om 17.00 te gaan en zodoende hadden we een aantal uren in Jujuy om rustig door de stad te lopen en te lunchen. Voor de rest een vreselijke stad. We kregen een korte tour met uitleg in het parlementsgebouw en hadden een lekkere lunch bij een cafe in de stad. Tijdens het lunchen trad er een 3-persoons bandje op met lokale muziek, hartstikke leuk (een kleine gitaar (charango), panfluit, trommel en zang). De bus van 17.00 uur was een oud barrel en na wederom her en der gestopt te zijn om lokale bevolking te droppen of op te halen, kwamen rond 18.30 aan in Purmamarca. Bekend van de berg met de 7 kleuren. Een klein western-achtig stadje, ontzettend rustig en we besloten om met de rugzakken op, op zoek te gaan naar een hostel. Deze was snel gevonden, net buiten de centrale plaza. Een 2-persoonskamer met prive toilet en douche. Het is hier werkelijk een schitterende omgeving, veelkleurige bergen, een strakblauwe hemel met een felle zon. Gisterenavond ontzettend lekker gegeten bij een van de restaurantjes hier en ook daar was weer live muziek. Ditmaat van twee heren uit de omgeving, hartstikke goed. Gelukkig waren er nog 3 gasten, anders hadden we ons wel een beetje alleen gevoeld. Er zijn echt heel heel weinig toeristen in deze periode. Er komen wel veel bussen aan, maar de meeste mensen blijven hier een paar uurtjes en reizen dan weer verder.
We wisten dat hier ook zoutvlaktes in de buurt waren, maar wilden deze eigenlijk niet bezoeken omdat we grote Salar in Uyuni (Bolivia) ook nog aan gaan doen. Maar aangezien we mooi op schema liggen en voor een paar euro de excursie gedaan kan worden besloten we om op zoek te gaan naar een remis (er zijn hier verder geen tours, een aantal mensen hebben een auto en die bieden dan voor 120 pesos de auto aan, met chauffeur). Het liefst gaan ze met 4 mensen per auto op stap, dat kost dan per persoon 30 pesos. We hadden geluk dachten we, 1 remis had al twee mensen en met ons erbij zou dat dus vier maken. We zouden deze morgen om 9.00 opgehaald worden. Helaas bleek na het ontbijt dat de twee opgezegd hadden en dus moesten we wachten en wachten. Ondertussen kwamen we weer de Argentijn tegen die samen met ons in het hostel in Salta zat. Terwijl we met hem stonden te praten kwam het goede nieuws. Een ander stel wilde ook graag naar de zoutvlaktes! Het werd een schitterende excursie. Door de bergen over het hoogste punt van 4100 meter, via bochtige wegen om vervolgens terecht te komen bij een surrealistich landschap. Een gigantisch zoutmeer. Trucks vol met zout rijden hier af en aan. De chauffeur bood aan om een stuk de zoutvlakte op te rijden. Zonnebril op tegen de felle zon en natuurlijk zout proeven en de zoutbaden bekijken. Het zout wordt op 2 manieren gewonnen. Gewoon schrapen van de bodem of (voor een betere kwaliteit zout), het graven van zwembaden van 1 bij 2 meter. Het water uit de grond sijpelt vervolgens naar boven zodat het zwembad gevuld wordt. De felle zon zorgt vervolgens voor het verdampen van het water en voila....zout. De zwembaden hebben een superhelder, azuur-groen-blauwe kleur. Een ongelooflijk, onwerkelijk landschap. Het zout vormt 6-hoekige figuren op de bodem, dus het is geen strakke witte vlakte. Echt heel bizar. Okay, tot zover. Het toetsenbord van deze pc is een beetje lam en ik wil nog even het nederlandse nieuws checken. Morgen vertrekken we naar Tilcara en Humahuaca, dwars door de Quebrada de Humahuaca. Misschien dat we een nacht in Humahuaca blijven of anders in 1 keer doorreizen naar La Quica (voor de oversteek naar Bolivia).

Salta

Vanavond zijn we zoals gezegd met de kabelbaan de berg opgegaan (San Bernardo). De kabelbaan was gemaakt door een Zwitserse maatschappij, dus dat zat wel goed. Een ritje van 8 minuten in een kleine dichte gondel bracht ons naar de top van de berg, waar een mooi park aangelegd was met watervallen (van bergwater) en een aantal uitzichtpunten. We hadden nog net tijd voor het drinken van 2 milkshakes op 1500 meter hoogte voordat de laatste gondels om 19.00 naar beneden gingen. Na weer afgedaald te zijn, besloten we de stad in te lopen om de verlichte gebouwen te bekijken (en de kerken van binnen), dat zag er allemaal prachtig uit. De kathedraal heeft een gigantisch uit goud gemaakt altaar. Na het eten van een picada zijn we nu weer in het hostel voor een frisse douche en daarna naar bed. Morgen vertrekt onze bus om 10.15 naar Jujuy.

Aangekomen in Salta

Vanmorgen vroeg op, want de bus (El Indio) vertrok om 9.00 van het busstation in Cafayate naar Salta. Na onderweg door wederom een aantal kleine dorpjes gekomen te zijn en hier en daar wat lokale bevolking te hebben opgepikt en afgezet, kwamen we rond 13.15 aan in Salta. We besloten de paar honderd meter naar het hostel te lopen, dat ging goed. Het is een mooi, centraal gelegen, hostel. Aam het grote park en dichtbij de kabelbaan waarmee je naar de top van de berg kunt om een mooi zicht over de stad te krijgen. Naar het centrum is het ook maar een paar honderd meter. We zijn al even het centrum ingelopen, qua architectuur is het een mooie stad, twee schitterende kerken. Ook nog even verse druiven gekocht bij een stalletje aan de straat. Nu zijn we weer even in het hostel (La Salamanca) en zometeen gaan we met de kabelbaan de berg op. Vanavond gaan we dan nog even de stad in om de kerken van binnen te bekijken. Het is hier hartstikke warm en nog steeds volop zon. We blijven hier maar 1 nacht en dan vertrekken we morgen naar Jujuy (de volgende provincie), daar willen we een excursie doen naar de zoutvlaktes van Argentinie.

Laatste dag in Cafayate

Vandaag de laatste dag in Cafayate. Gisterenavond twee bodega´s in de stad zelf bezocht. 1 Bodega Boutique (een kleine maar erg mooie bodega), en 1 grote, commerciele bodega (4 pesos per fles), we kwamen er telkens dezelfde mensen tegen, dus iedereen was een beetje aan het grappen tijdens het proeven van de diverse wijnen (voornamelijk Malbec, Cabernet Sauvignon en een speciale wijn van hier: Torrontes. Bij de kleine bodega (El Transito) konden we ook de Torrontes druif proeven, ontzettend lekker. Later op de avond een blijkbaar beroemde ijssalon bezocht, de enige ter wereld die twee smaken aanbiedt met daarin een wijn verwerkt. Terwijl Fedora met de eigenaresse stond te kleppen, besloot ik een gesprek aan te knopen met een Amerikaanse backpacker. Het leuke is dat je echt allerlei mensen tegenkomt, sommigen zijn op reis van Noord naar Zuid, anderen van Zuid naar Noord. In de stadjes loop je elkaar regelmatig tegen het lijf en kun je ervaringen uitwisselen.

Vandaag een mountainbike gehuurd, om wat bodega´s buiten de stad te bezoeken. Eerst een leuke rondleiding gehad bij een vrij grote bodega (3 miljoen liter wijn per jaar). Indrukwekkende tanks en ondergrondse ´zwembaden´. Toch wel interessant om de verschillende manieren van ´rijpen´ te zien en de uitleg van de gids aan te horen. Daarna naar een bodega waar we aan konden sluiten bij het einde van de tour (het proeven), we wilden later op de dag nogmaals naar deze bodega om de hele tour te doen, maar helaas was ie toen al gesloten. Een van de bekendste bodega´s waar we naar toe wilden bleek entree te heffen, nou, dacht het niet. Dus weer lekker terug naar het hostel. Tussen al het wijn drinken door wilden we nog een grot bezoeken (La Cueva de Suri) met rotstekeningen, na eerst een lunch aan het centrale plein in Cafayate te hebben gegeten (rijst met gehaktballetjes en een Milanesa met frites), stapten we weer op de fiets. Fedora haakte halverwege af (het was bloedheet en het was een zandweg die langzaam opliep). Ik besloot verder te fietsen en kwam uiteindelijk bij een paar huisjes terecht. De zoon des huizes wilde me wel helpen om naar de grot te komen, maar aangezien ik het ook wel zo´n beetje gehad had, besloot ik na even met hem gebabbeld te hebben om naar het hotel terug te gaan. Na een frisse duik in het ijskoude zwembad konden we ons bodegabezoek vervolgen. Een bodega vond het wel goed met alle rondleidingen en daar was het een soort self-service. Ze hadden een museumpje en er stonden een paar enorme houten vaten. Dit was wel de enige bodega waar we de demi-sec rose hebben geprobeerd.
Al met al zijn we ontzettend moe. We hebben zojuist een stuk taart met een milkshake genomen en de kaartjes voor de bus van 9.00 morgenvroeg naar Salta gekocht. Vanavond gaan we (denken we) lekker eten bij een iets duurder restaurant. Gisteren gegeten bij El Criollo, een echte toeristentent. Het eten was goedkoop, maar niet echt goed.
Morgen dus met de bus naar Salta. Dat is ongeveer 4 uur reizen, dus we hebben de hele middag om deze volgens de Argentijnen mooie stad (Salta La Linda, Salta de knappe) te bezoeken. Daarna gaat het via de kleine dorpjes Humahuaca en Pumamarca naar San Salvador de Jujuy (de hoofdstad van de meest noordelijke provincie) en daarna via La Quiaca en Villazon, Bolivia in.
Het weer is nog steeds perfekt, ik geloof dat we al met al 2 dagen regen hebben gehad, waarvan we 1 dag in de bus zaten. Gisteren was het hier bewolkt en het schijnt zelfs gesneeuwd te hebben in de plaats waar we een aantal dagen geleden nog een strakblauwe lucht en volop zon hadden (Tafi del Valle).

FOTO´S

Het uploaden van de foto´s duurt erg lang. Fedora heeft echter alles netjes voor elkaar op haar pagina: http://fedo8.spaces.live.com/photos/

Daar staat alles netjes onderverdeeld per dag, of per regio, of per nationaal park. De meest recente foto´s staan bovenaan.

Het mooie en gezellige Cafayate

Dit is al onze derde dag in Cafayate. We zijn verhuisd van het ene hostel (El Portal de Las Vinas), naar een goedkoper hotel (El Hospedaje). In El Portal stond Fedora onder de douche en kwam de eigenares twee keer vragen of het water goed heet was, verder wilde ze alles weten. Het was goed bedoeld, maar gastvrijheid moet wel zijn grenzen kennen natuurlijk. Nu dus in een perfekt hotel. Echt relaxed met weinig gasten, een mooie patio en een goed ontbijt (daar kwamen we vanmorgen achter). Gisteren (maandag 7 april) een geweldige excursie gedaan naar La Quebrada de Las Conchas. Een werkelijk fantastische route langs imposante rotspartijen en betoverende valleien. Om 14.00 werden we verwacht bij het reisburootje waar we de tour geboekt hebben, en rond 14.15 konden we dan vertrekken. Het gezelschap was weer een leuke mix van Argentijnen, Amerikanen, Een duitste met een vriend uit Peru, een Nederlander (met een Argentijnse vrouw ;-)) een stel jongeren uit Noorwegen en een vreemde snoeshaan die al snel bekend stond als Jezus (met een baard van een half jaar, een brilletje en lang haar). Later ook wel Ikea en Johann genoemd, want volgens de rest van de groep kwam ie uit Zweden. Bleef apart van de groep en zei geen woord (dat zou hem later nog opbreken, dus blijven lezen!!!). Goed, met een vol busje dus door de schitterende vallei, waarbij er diverse stops gemaakt werden. De omgeving hier is echt schitterend en ontzettend gevarieerd. We hebben diverse korte hikes gemaakt en 1 vrij lange, rotsen beklommen, over smalle padjes geklauterd voor fantastische uitzichten, de keel van de duivel gezien (La Garganta del Diablo), El Amfiteatro bezocht (het amfitheater). El Amfiteatro en La Garganta waren bizarre kloven cq. ravijnen gevormd door rode rots. In het Amfiteatro worden zelfs concerten gegeven, de akkoestiek is er 80 procent van de akkoestiek in El Teatro Colon in Buenos Aires (een door mensen gebouwde opera a la de Opera in Parijs). Moet zeggen dat ik wel kan blijven schrijven, het was echt een fantastische dag. Tijdens de langere hike werd er behoorlijk geklommen en daar was het waar we Jezus kwijtraakten.....boven op de berg werd er dus gefloten en Ikea geschreeuwd om te zien waar ie was. De arme gids rende de berg af en is het hele park doorgelopen op zoek. Ondertussen liepen we terug naar de bus en daar zat ie in zijn eentje op een steen. Een vreemde vogel (het schijnt dat ie in zijn eentje van het zuiden van Argentinie naar het noorden is gefietst en dat hier zijn fiets is gejat). Ik moet zeggen dat ik wel een beetje medelijden met hem had. Al met al was de laatste stop La Garganta...en dat was met net iets te veel. In plaats van opnieuw te klimmen bleven Fedora en ik met een Argentijns stel en een Amerikaanse vrouw achter. Dus wederom ons levensverhaal verteld en over allerlei zaken gebabbeld. De tour bracht ons weer netjes naar het echt superleuke plaatsje Cafayate, waar we rond 20.15 aankwamen. De tour was zes uur lang, het voelde als een hele dag. ´s Avonds gedineerd met het Argentijnse stel (David en Claudia uit SantaFe een provincie ten noorden van Buenos Aires). Ook maar eens de witte wijn geprobeerd (echt zoet, lekker) en gepraat over dat rare landje Holland. Ze stonden erop om de rekening te betalen en aangezien het weigeren hiervan echt een belediging is was er dus gratis eten. David is de eigenaar van een water bottelarij (water in flessen doen in normaal Nederlands), dus we voelden ons iets beter aangezien het welgestelde Argentijnen waren. Natuurlijk onze visitekaartjes aan hun doorgegeven en telefoonnummers uitgewisseld, was echt gezellig en het eten was goed. Vandaag rusten we lekker uit. Straks lekker een ijsje (met wijnsmaak) en we hebben gelunched bij het Casa de Empanadas. We wilden vandaag een mountainbike huren, maar we blijven waarschijnlijk nog een nachtje langer (we hadden twee nachten geplanned, maar dat werden er al snel 3 en nu dus vier), en willen morgen dan een tochtje maken langs de bodegas en wat mooie plekken in de buurt. Okay, er is heel veel te vertellen, maar ik wil even wat foto´s op de blog plaatsen, dus dat ga ik nu even doen.

We zijn in de provincie Salta

Gisterenavond ons laatste diner in Tafi del Valle. Eerst ´s middags een lekker stuk taart gegeten bij een Casa de Te (Theehuis). Een enorm stuk frambozentaart voor mij en een enorm stuk chocoladetaart (Bombon) voor Fedora. Het diner hadden we bij Don Pepito, onze vaste ober Gustavo stond ons al op te wachten. We besloten om samen een tortilla de papas te nemen (aardappeltaart) en een bife de chorizo van 500 gram. De tortilla konden we niet meer op, dus die werd netjes ingepakt als lunch voor de volgende dag. Als dessert waren er weer aardbeien met creme de Chantilly. Vanmorgen na het ontbijt afscheid genomen van Marcos en zijn collega van hostel Nomade en om 10.00 werden we opgepikt door Jose, onze chauffeur. Hij had zijn vrouw Maria meegenomen, dus het werd een soort gezinsuitje met surrogaatouders naar Cafayate. Opnieuw een schitterende route vanuit Tafi del Valle, via Amaicha del Valle naar Cafayate. Even gestopt bij het hoogste punt onderweg (3000 meter en nog wat), op een plek die de kleine hel heet (vanwege de droogte en de hitte, maar dat viel nog wel mee). Onderweg waren er onder ander enorme cactussen te zien en opnieuw veel lama´s, geiten, paarden en gaucho´s. Nog even gestopt bij een aantal gaucho´s die hun stieren aan het brandmerken waren, een gevaarlijk karweitje. Na een aantal uur kwamen we aan in het stadje Amaicha del Valle. Hier hadden we een museum willen bezoeken, maar dat was helaas gesloten. Gelukkig konden we door de hekken veel zien en een aantal foto´s maken. Even verderop dan het hoogtepunt van vandaag, de ruines van Quilmes. Tegen de bloedhete bergwand aan is een dorp gebouwd waar 2000 mensen geleefd hebben. Een kleine hike gaf ons een mooi overzicht over de ruines, het was echter bloedheet, dus we besloten niet te lang te blijven en verder te gaan naar Cafayate. Salta inrijdend werd meteen duidelijk dat dit een wijngebied is, enorme estancias met gigantische hoevelheden grond waarop druiven verbouwd worden. We werden netjes gedropped bij ons Hostel hier. Een wat oudere vrouw gaf ons een korte rondleiding door dit mooie hostel. Ze is wel een pietje precies, dit mocht niet, dat mocht wel, dit moest zo en zo. Maar goed, de kamer is mooi en we hebben een eigen douche. Na even gerust te hebben en de was te hebben gedaan (het is hier zo bloedheet dat de kleren zo droog zijn), het stadje in om eens te kijken welke excursies er gedaan kunnen worden. Onze chauffeur gaf ons nog een tip voor een hostel, en nadat we daar even gekeken hadden werd al snel duidelijk dat we naar dat hostel zouden verhuizen (goedkoper en met zwembad!). Voor morgen hebben we een excursie geregeld die ons naar een aantal schitterende rotsformaties brengt. We blijven hier waarschijnlijk drie nachten en willen ook nog een keer een mountainbike huren om een bodega in de buurt te bezoeken en een of andere grot. Tot zover, want er zit hier een jcohie zeer irritant een voetbalspel te spelen met het geluid voluit.....dat krijg je in die dorpjes waar verder niks te doen is, haha. Wij vermaken ons echter prima! Later meer......

Een Fries in Tafi del Valle

Vandaag de derde dag in Tafi del Valle. We hebben geluk met het weer, het is zonnig en warm. Wel af en toe een fris briesje en ´s avonds is het fris, dat krijg je als je in een vallei zit. Vanmorgen werden we om 10.00 opgehaald door onze prive chauffeur. Via een mooie weg door de groene bergen en valleien hier, aangegaapt door lama´s, koeien, paarden en varkens, stopten we eerst bij een mooi uitzichtspunt over de vallei waar het stadje Tafi del Valle in ligt. Vervolgens een stop bij een uitzicht over de groene bergen en een stop bij een Estancia, omgebouwd tot een hotel. Na een rit van ongeveer 2 uur, kwamen we aan bij het kleine parkje Los Menhires. Een aantal stenen, sommigen gegraveerd met tekeningen en tekens, die hier in de buurt gevonden zijn en die men bij elkaar gebracht heeft in een park dat voor een paar pesos bezocht kan worden. Leuk om te zien. Vervolgens nog even gestopt bij het grote meer en ons laten droppen bij het busstation. Vandaar was het een paar minuutjes lopen naar een restaurantje waar we wat wilden eten. Een keer wat anders dan parilla (de argentijnse barbecue). Hier was er lama met een zoete saus en puree (Fedora´s keus) en varkensvlees in een zoetzure saus met rijst (voor mij). Een klein restaurantje annex souvenirwinkeltje gerund door.......een zoon van een Friese vader (Hoogma) en een Argentijnse moeder, dus lekker gekletst over Nederland en Argentinie. Nu zitten we even in het hostel te lezen en te internetten. Zometeen gaan we weer even het stadje in en misschien nog even naar het museum hier een paar honderd meter vandaan (iets met Jesuieten geloof ik). Morgen brengt onze chauffeur ons via diverse interessante plekken (met als hoogtepunt de ruines van Quilmes) naar Cafayate, onze volgende stop op onze reis verder naar het Noorden. Gisteren trouwens huisgemaakte chocola gekocht bij een klein stalletje hier. De verkoopster kwam uit Bolivia, en aangezien we daar ook terecht zullen komen toch maar even een beetje geinformeerd.....misschien dat we op de terugweg vanuit Peru, nog twee extra steden in Bolivia aan gaan doen, we zien wel.

Tweede dag in Tafi del Valle

Vandaag een vrije dag. We zijn vanmorgen na het ontbijt in het hostel het stadje even ingelopen. Naar het busstation en gelukkig troffen we daar onze chauffeur van gisteren, hij stond op het punt om weg te gaan. Voor morgen een excursie geregeld naar Los Menhires en voor overmorgen of de dag erna een mooie excursie naar onder andere de ruines van Quilmes. Ideaal, want deze excursie stop in Cafayate, en dat is onze volgende geplande stop. Het scheelt ons dus een busticket en ook de excursies zijn veel en veel goedkoper. We hebben zojuist gelunched en we zijn in een goed humeur. Het weer is goed en vanmorgen konden we zonder enige problemen geld wisselen bij de lokale bank! In het hostel loopt een puppy van een Chihuahua rond, geweldig beest, totaal ADHD. En natuurlijk grommen naar de 10 keer grotere hond die er ook rondloopt. Verder is dit de perfekte tijd om te reizen, nog volop zon en ontzettend rustig. De planning loopt perfekt en als we tijd hebben gaan we misschien iets meer reizen in Peru, of heel misschien naar de watervallen van Iguazu op de grens van Brazilie en Argentinie. Daar zijn we een aantal jaar geleden al geweest, maar dat is zo ontzettend mooi, dat we er graag nog een keer naar toe willen.

Tafi del Valle

Vandaag de bus om 16.00 genomen naar Tafi del Valle. Een schitterende route over een met groene bergen omgeven weg met vele bochten. Een omgeving met vele watervalletjes en een wildstromende rivier. Uiteindelijk kwamen we uit op een groene vlakte met een groot meer en reden we het kleine stadje Tafi del Valle binnen. We wisten meteen dat dit onze ruststop zou worden. De stad is echt leuk, met gezellige restaurants en vele winkeltjes met artesenales (souvenirs uit deze regio). We besloten om een remis naar het hostel te nemen, dat een beetje afgelegen ligt. Een mooi hostel aan de rivier met een mooi uizicht op de groene bergen. De man van de remis regelde ook excursies, voor een goede prijs. Morgen gaan we alles op ons in laten werken, even de stad in om andere hostels te bekijken (misschien dat we iets dichter bij het centrum willen zitten), de excursies te regelen en te shoppen. Zoals gezegd zullen we hier wat langer blijven minimaal toch wel 3 of 4 nachten. Er zijn ook veel dingen te zien in de omgeving hier. We hebben internet in het hostel (dat trouwens Nomade heet), maar dat is erg langzaam. Vanavond hebben we lekker gegeten bij een restaurant in de stad. Empanadas van lamavlees, een stoofpot van geitenvlees en als desert voor mij aardbeien met slagroom en Fedora vijgen. Echt ontzettend lekker allemaal. Het mooie is dat het seizoen hier een beetje voorbij is, dus alles is lekker rustig. De komende dagen gaan we dus even relaxen met die vele uren en vele, vele kilometers (denk toch wel al zo´n 3000 kilometer) aan reizen in ons lichaam.

We gaan naar Tafi del Valle

We staan op het punt om de bus van 16.00 naar Tafi del Valle te nemen. Het is een ritje van 3 uur en de omgeving schijnt daar schitterend te zijn (het is een soort toeristische ´omweg´ om vanaf de provincie Tucuman in de provincie Salta terecht te komen). Vanmorgen hebben we geprobeerd om geld te wisselen bij de Banco Frances, wat een drama zeg. Niemand weet iets en na meer dan een half uur in de rij, blijk je allemaal gegevens nodig te hebben die we niet bij ons hadden. Je kunt in alles merken dat ze hier niet echt ingesteld zijn op toerisme wat dat betreft. Maar goed, een bezoek aan het Casa de Tucuman maakte weer veel goed. Het was hier dat de leiders van de verschillende provincies van Argentinie bij elkaar kwamen en besloten om het land Argentinie te stichten en de onafhankelijkheid van Spanje een feit te maken. We hebben de officiele, originele kamer gezien waar de akte getekend is en ook een kopie van de originele akte.

Daarna lekker een picada gegeten met salami, ham, milanesas,kaas,olijven,vlees en brood. Zometeen dus op weg naar Tafi del Valle.

Foto´s: Het Casa de Tucuman,het parlementsgebouw,de katedraal bij nacht en het parlementsgebouw bij nacht.

Avond in Tucuman

Nog even een snel berichtje voordat we naar bed gaan. We zijn vanavond nog even de stad ingegaan. Alles was mooi verlicht en voor het regeringsgebouw was de straat afgezet, er is blijkbaar een rally voor oude auto´s aan de gang. De 500 mijls van Salta. Allemaal oude Porsches, Alfa Romeos e.d. stonden aan het grote plein in de stad geparkeerd. We hebben wat gegeten bij een restaurantje aan de zogeheten ´peatonal´, een voetgangersgebied verboden voor auto´s. Morgen (donderdag 3 april) nemen we om 16.00 de bus naar Tafi del Valle, daar is echt heeeeel veel te zien, dus misschien blijven we wat langer (als het hostel goed en mooi is).

Aangekomen in Tucuman

Hehe, eindelijk fatsoenlijk internet in ons hostel in Tucuman. In een oud huis zijn hier een aantal kamers gevestigd. We hebben een prive kamer met een gedeelde badkamer, het ziet er allemaal netjes uit. Gisteren dus met de bus vanuit Valle Fertil vertrokken terug naar San Juan. We kwamen iedereen weer tegen die ook met de tour meegeweest was. De bus vertrok om 14.00 en na onderweg een aantal personen te hebben opgepikt (die reizen dan mee naar het eerstvolgende dorpje) kwamen we rond 18.00 aan in San Juan. Een rit die trouwens ook gaat langs Disfuncat Correal. Het was hier dat een vrouw overleed terwijl haar baby bleef leven door 3 dagen lang nog moedermelk te kunnen drinken. Iedereen laat hier dus allerlei zaken achter (voornamelijk flessen met water), eigenlijk is het een grote troep. Enfin, na de 4 uur durende rit (af en toe net een achtbaan over de weg met bergjes en dalletjes), aangekomen op de busterminal van San Juan en tTerwijl ik op de bagage pastte, ging Fedora op zoek naar een rechstreekse bus naar Tucuman (de hoofdstad van de provincie Tucuman). Gelukkig snel een bus gevonden die zou vertrekken om 21.15. Dus we hadden mooi even tijd om een koffie te drinken in een kiosco dichtbij het busstation en ondertussen even de kaart erbij te pakken voor de verdere planning. Al met al vertrok de bus rond 22.00, we hadden besloten om onderin de bus te zitten en dat was een goede keus, we zaten er met zijn drieen, dus het was lekker rustig. De bussen zijn ideaal, we proberen voor lange afstanden te kiezen voor een cama (een stoel die ver achterover kan), en we willen ook nog een keer ejecutivo reizen (dan heb je een stoel die je volledig als bed in kunt stellen). Vanmorgen kwamen we rond 8.30 aan in Tucuman, een bijzondere plaats in Argentinie, want het was hier dat Argentinie ontstaan is. In het Casa de Tucuman is het verdrag getekend. Vanmorgen zijn we even de stad ingelopen om het betreffende huis op de foto te zetten, evenals de kathedraal en het regeringsgebouw. Het is een mooie stad met veel historische gebouwen. Fedora is nu empanadas aan het halen en daarna gaan we weer even de stad in.

Tijdreizen in Argentinie

Jawel, het is mogelijk! Tijdreizen in Argentinie. We zijn op dit moment in San Agustin del Valle Fertil. Een heeeeeeeel klein plaatsje dat als uitgangspunt dient voor het bezoeken van de nationale parken Valle de La Luna en Talampaya. Eergisteren zijn we vertrokken vanuit San Juan en na 4 uur met de bus kwamen we hier aan. Het hostel is.....tsja....eenvoudig....het is een posada. Een patio met daaromheen een aantal kamers. De patio is mooi, maar alles is extreem vervallen, we hebben een eigen douche, uit het jaar nul. Met het weer hebben we extreem veel geluk. Toen we hier aankwamen (zondag 30 maart) was het niet mogelijk om Valle de la Luna te bezoeken vanwege de regen. Het was dus even afwachten. Gisteren dus wel de excursie kunnen doen. We werden om 7.45 opgehaald. Het heet hier Valle Fertil (vruchtbare vallei) vanwege de vochtigheid hier. De omgeving is dan ook vrij groen en op weg naar de nationale parken hing er een dikke laag vochtige mist. Talampaya was echt schitterend, met een busje door een ravijn met aan beide zijden meer dan 150 meter hoge, steile, rode rotswanden. Af en toe uit het busje voor fotos of een korte hike (rotstekeningen van indianen,botanische tuin etc.). We werden nog bekogeld door een condor die niet wilde dat we bij zijn nest in de buurt kwamen. Vervolgens op naar de Valle de la Luna (de maanvallei). Eerst even het museum bezocht, want de tourguide was net weg. In het museum onder andere het oudste gevonden fossiel van een dinosaurier en een paar repliaca´s van dino´s die hier rondgelopen hebben. Daarna het park zelf in met een gids. Vrij indrukwekkend met inderdaad een maanlandschap en vreemde rotsvormen ontstaan door wind en water erosie. Dit gebied staat bekend om de dinosaurierbotten die hier gevonden zijn en nog steeds worden gevonden. Uiteindelijk waren we om 20.15 weer terug in onze posada. Vanuit hier wilden we doorsteken naar La Rioja en vervolgens naar Catamarca en Tucuman. Die bus gaat maar 3 keer per week (maandag, woensdag en vrijdag) om 3.00 uur s nachts. Aankomende woensdag is echter een feestdag in Argentinie, en tsja......in een gehucht als dit gaat dan de bus maar gewoon niet.....We besloten dus om terug te gaan naar San Juan om van daaruit ons geluk te beproeven. We vertrekken vandaag (dinsdag 1 april) om 14.00 uur. Vanmorgen regende het als een idioot, nu schijnt het zonnetje echter alweer. De hele wereld is hier vertegenwoordigd. Er is een meisje uit Spanje, een stel uit Frankrijk, nog een stel uit Frankrijk een oudere man uit Australie en veel Portenos (inwoners van Buenos Aires).

Foto´s Ons hostel in Valle Fertil (op de foto lijkt het nog wat),Talampaya National Park,Meer dino´s in Ischigualasto (museum bij Valle de La Luna),Maanlandschap in de Valle de la Luna.